Je integreert waar je investeert

Volgens cijfers van de Wetenschappelijke Raad voor het Regeringsbeleid zenden allochtonen minstens een half miljard gulden naar hun landen van herkomst. Als meer van dit geld hier in de eigen woonomgeving en in zakelijke projecten wordt gestoken, zou dat een kwalitatieve verbetering van hun positie kunnen betekenen.

door Peter Smit en Anne Mulder

De grote steden hebben grote problemen. Een belangrijk probleem is de verpaupering en verloedering van straten, buurten en wijken. Via omvangrijke (Europese) subsidies voor stedelijke vernieuwing en herstructurering van oude wijken ontvangen de grote steden jaarlijks honderden miljoenen euro’s om deze problematiek te lijf te gaan. Daarnaast is de integratie van nieuwe bevolkingsgroepen een belangrijk thema. Ook hiervoor worden jaarlijks vele miljoenen aan subsidies uitgetrokken. De verpaupering treedt vooral op in achterstandswijken waar nu veel allochtonen wonen.
Grofweg 40% van de Haagse bevolking bestaat uit allochtonen. De Wetenschappelijke Raad voor het Regeringsbeleid (WRR) schat in het rapport “Nederland als immigratiesamenleving” dat allochtonen jaarlijks minstens € 0,5 miljard de landen van herkomst zenden om hun familie te onderhouden of om te investeren in bedrijven, grond of huizen. De Haagse bijdrage aan dit cijfer zal wel zo rond de € 50 miljoen euro per jaar zijn.
Over het algemeen zijn inkomens van migranten vooral in de eerste generatie laag. Maar toch weet ook die eerste generatie geld uit te sparen en gemiddeld per echtpaar minstens zo’n € 2.000 tot € 2.500 per jaar over te maken. Iedereen begrijpt hulp aan straatarme familieleden in de herkomstlanden, maar er vindt daar ook vermogensvorming plaats. In grond, huizen en ondernemingen. Soms wordt op vertrouwen geld gestoken in instabiele projecten. Devaluatie en inflatie zijn in de herkomstlanden vaak grote risico’s.
Men moet natuurlijk zelf kiezen. Maar als die vermogensvorming elders plaatsvindt, dan helpt dat niet met het oplossen van de sociale problemen hier. En die zijn groot genoeg. Dus: Waarom proberen we dit geld niet hier te houden door nieuwkomers meer te stimuleren te investeren in hun eigen omgeving, om te beginnen in een eigen woning?
Het eigen woningbezit onder allochtonen is laag. De WRR haalt een recent Utrechts onderzoek aan dat zegt dat de meeste verhuizingen plaatsvinden binnen de huursector en dat migranten vaker van een koop- naar een huurwoning verhuizen dan andersom. Daarbij speelt natuurlijk de locale woningmarkt in de grote steden een rol. Koophuizen zijn te schaars en te duur. Dat is een belangrijk knelpunt. Als woningcorporaties echter meer (goede) woningen op de koopmarkt zouden brengen, dan schept dat juist ook voor migranten kansen. De gemeente heeft met de corporaties wel afspraken gemaakt over het aantal woningen dat de corporaties de komende tijd zullen verkopen. Maar de verkoop gaat tergend traag.
Het tweede knelpunt betreft de financiering van de woning. Dat is voor veel allochtonen vaak lastig. Een bonte mix van factoren is daarvoor verantwoordelijk. Maar we vragen ons ook af, of de financiële instellingen en de nieuwe Nederlanders de aansluiting op elkaar al voldoende gevonden hebben.
Het gaat overigens niet alleen om de eigen woning. Ondernemerszin genoeg. Ook in de allochtone ondernemingsfinanciering is – door wederzijdse aanpassing van bedrijfspraktijk en marketing – nog veel te winnen. Onder het motto “Je integreert waar je investeert” suggereren wij dat het gemeentebestuur, de woningcorporaties en de financiële instellingen samen met vertegenwoordigers van migrantengemeenschappen en allochtone ondernemers de koppen bij elkaar steken om aan het integratievraagstuk de investeringsdimensie toe te voegen. Meer aanwezigheid van banken in migrantenwijken zou een mooie ontwikkeling zijn. Er begint een tweede generatie te komen die bruggen kan slaan: Bedrijven, gebruik dit menselijk kapitaal! Misschien moeten specifieke producten worden ontwikkeld? Kan het ondernemersconcept van NV Woningbeheer worden gekoppeld aan kennis van makelaars die zich specifiek op een allochtone klantenkring richten? Hoe zit het met de bekendheid van de wet Duivesteijn-Hofstra die eigen woningbezit ook voor de lagere inkomens bereikbaar wil maken?
Integratie is een onderwerp, waarbij we snel aan cultuurverschillen denken. Onderwijs, inburgering en emancipatie van vrouwen zijn daar de breekijzers. We doen graag aan dat debat mee. Maar er is meer. Iedereen wil aan een betere toekomst werken. Dat geldt voor migranten heel sterk. Er gaat al veel inspanning en overheidsgeld zitten in de ontwikkeling van achterstandswijken. Er is ook daar al veel ondernemerszin. Maar als er uit armere wijken nog zoveel geld naar elders vloeit, dan is er hier, om de hoek nog een wereld te winnen.

Peter Smit en Anne Mulder
zijn respectievelijk fractievoorzitter en lid van de VVD-fractie in de gemeenteraad van Den Haag.

 

Bron: Haagsche Courant (25-10-2002)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *