Commentaar Haagsche Courant: Integreren en investeren

Je integreert waar je investeert, stellen de Haagse VVD-fractieleden Peter Smit en Anne Mulder. Hun bijdrage aan het debat over integratie is een verrassende en interessante visie.

Zolang migranten niet bereid zijn geld te steken in de plaats waar zij wonen, werken en hun kinderen grootbrengen is de kans groot dat hun betrokkenheid minimaal blijft. Zeker als het geld dat ze wel te besteden hebben de grens over gaat en gestoken wordt in de plaats van herkomst. Smit en Mulder rekenen ons voor dat Den Haag zo’n 50 miljoen euro op die manier ziet verdwijnen die eigenlijk gestoken hadden kunnen worden in de verbetering van de directe woonomgeving van de allochtonen.

De ideeën van Smit en Mulder zijn daarom zo interessant, omdat zij een frisse, praktische kijk op de gecompliceerde culturele werkelijkheid leveren. Toch verdienen zij wel een paar aantekeningen. In de eerste plaats kan natuurlijk niemand gedwongen worden zijn geld uit te geven binnen een bepaald geografisch gebied. Alleen reizigers naar Oostblok-landen werden voor de val van de Muur gedwongen een bepaald bedrag aan harde valuta uit te geven. Bovendien zijn er ook vele oorspronkelijke Nederlanders die hun spaarcenten investeren in een huisje op het Franse platteland of aan de Spaanse kust. Surinaamse Nederlanders ondersteunen hun familie overzee ook met aanzienlijke bedragen.

Het volgende bezwaar wordt ook erkend door de opstellers van het stuk: dat er geld naar Turkije, Marokko en andere landen van herkomst vloeit betekent voor die landen zelf veel. Het is een vorm van particuliere ontwikkelingshulp, die aan de wieg heeft gestaan van de komst in de jaren zestig van de ‘gastarbeiders’. Als die stroom opdroogt valt er ook een stroom van inkomsten droog voor de landen van herkomst.
Van algemenere aard is de kritiek dat je eigenlijk pas investeert in een omgeving waar je je al redelijk thuis voelt. Integratie staat dan voorop. Het huidige sociale klimaat is op dit moment niet van dien aard dat allochtonen hun Nederlanderschap zo serieus durven nemen dat zij hun have en goed dit land definitief toevertrouwen. De onzekerheid is na ‘11 september’ en ‘Pim Fortuyn’ groot. In dit licht bezien wordt het misschien tijd om nog een veel fundamentelere kwestie erbij te betrekken. Dat is het verschijnsel van de dubbele nationaliteit. Zolang die mogelijkheid blijft bestaan is het onvermijdelijk dat migranten ten aanzien van intergratie een zekere reserve kunnen houden.

 

Bron: Haagsche Courant (26-10-2002)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *