9.       Zijn er afspraken geformuleerd -al dan niet vastgelegd in een protocol tussen politie en zorgaanbieders (waaronder Parnassia)- over hoe om te gaan met dit soort situaties?

10.   Wat is de standaardwerkwijze van informeren van de burgers in dit type gevallen? Is een procedure als met ontsnapte TBS’ers mogelijk?

VVD-fractie,

Arjen Lakerveld

~~~~~~~~~~

Antwoorden B&W van Den Haag

Het college van burgemeester en wethouders van Den Haag heeft bovenstaande vragen op 17 februari 2009 als volgt beantwoord:

1. Tussen de genoemde berichten bestaan verschillen. De feiten zoals geschetst in de Korpskrant zijn naar het oordeel van Parnassia correct weergegeven. Uiteraard kan ook het college niet over de genoemde patiëntgegevens beschikken. Over de mogelijke betekenis van deze gegevens voor de strafrechtelijke vervolging kan het college dan ook geen oordeel vellen. Het college is overigens geen partij in het strafrechtelijk onderzoek.
   Het college stelt vast dat de rechtbank heeft beslist dat Parnassia op goede gronden inzage in het betreffende dossier heeft geweigerd. Het gesprek dat de burgemeester, samen met de wethouder WVE heeft gehad met de korpschef, de hoofdofficier van justitie en de directie van Parnassia heeft het college gesterkt in de overtuiging dat Parnassia in deze zaak geen enkele blaam treft.
2. De burgemeester is te laat in het proces geïnformeerd. De informatie was afkomstig van Parnassia. Dit is uiteraard besproken met de korpschef en de hoofdofficier.
3. De burgemeester en de politie doen er alles aan om de veiligheid van burgers te waarborgen. Zij maken hierbij gebruik van de hen toegewezen bevoegdheden, uiteraard binnen de kaders van de wet. Waar mogelijk worden buurtbewoners en burgers daarover zo goed mogelijk geïnformeerd.
4. De vraag wat wel en niet onder het medisch beroepsgeheim valt is niet ter beoordeling aan het college. Wij wijzen erop dat de rechtbank hierover in deze zaak een beslissing heeft genomen.
5. Zie het antwoord op vraag 4.
6. Zoals vermeld heeft de rechtbank beslist dat Parnassia op goede gronden inzage in het betreffende dossier heeft geweigerd. Er is dus geen sprake van halsstarrige weigering van Parnassia om mee te werken aan het politieonderzoek.
   Parnassia vervult een cruciale rol bij de behandeling van Haagse burgers met psychische problemen. Daar hoort de opvang van patiënten in de stad bij. Die opvang en behandeling zijn van wezenlijk belang voor de Haagse samenleving en dit wordt naar ons oordeel ook zo gewaardeerd.
7. Er is geen sprake van een bemiddelende rol aangezien de rechter over deze kwestie reeds heeft beslist. Die beslissing dient te worden gerespecteerd.
   Wel heeft op initiatief van de burgemeester, in aanwezigheid van de wethouder WVE, een gesprek plaatsgevonden met Parnassia, de politie en het Openbaar Ministerie. Daarbij is van alle zijden benadrukt dat de kwestie geen enkel gevolg heeft voor de relatie tussen politie en Parnassia. Die is goed en blijft goed.
8. Nee, deze zaak kwam volgens de politie niet voor Team West in aanmerking.
9. Nee. In de beschreven situaties is strafrechtelijk onderzoek verricht op basis van de daarvoor geldende wettelijke bepalingen. Er bestaan wel diverse protocollen tussen Parnassia en de Politie. Zo zijn er protocollen rond de informatie-uitwisseling bij de aanpak van Veelplegers en voor het verlenen van bijstand bij agressie in de zorginstellingen.
10. Er is geen standaard werkwijze voor het informeren van burgers. Afhankelijk van de situatie wordt door het Openbaar Ministerie en de politie, danwel in de Driehoek besloten of en zo ja op welke wijze burgers worden geïnformeerd.

Het college van burgemeester en wethouders,
de secretaris,                                                                          de burgemeester,

mw. A.W.H. Bertram                                                                 J.J. van Aartsen

~~~~~~~~~~

Vragen VVD-Tweede Kamerfractie

Van de leden Teeven en Van Miltenburg (VVD) aan de ministers van Justitie en van Volksgezondheid over de omvang van het verschoningsrecht voor medici (art. 218 WvSv)

(dagblad de Telegraaf, p.1, ‘Moordenaar ongrijpbaar’)

1. Hebt u kennis genomen van het artikel over het beroep op het verschoningsrecht door GGZ-instelling Parnassia te Den Haag? Zijn de feiten als omschreven in het artikel juist weergegeven? Is er inderdaad een onderzoek naar levensdelicten van de politie Haaglanden stopgezet wegens gebrek aan informatie van GGZ-instelling Parnassia?
2. Bent u het met de VVD-fractie eens dat in deze zaak twee maatschappelijke problemen met elkaar botsen, te weten recht op privacy van patiënten en het recht, dat de samenleving en slachtoffers hebben, dat een moordzaak wordt opgelost?
3. Acht u het wenselijk dat bij de afweging tussen het medisch beroepsgeheim en het belang van het oplossen van levensdelicten in de samenleving het onderhavige stopzetten van een moordonderzoek het logische gevolg is? Is het denkbaar dat de instelling, binnen de nu geldende regels, tot een andere afweging was gekomen? Zo ja, op welke wijze? Is het noodzakelijk aanpassingen aan te brengen in de wet?
4. Bent u van mening dat de uitleg omtrent de omvang van het verschoningsrecht ex art. 218 Wetboek van Strafvordering in deze zaak te beperkt is geweest? Was het nodig en wenselijk dat Parnassia zich in deze zaak beriep op het verschoningsrecht?

Den Haag, 5 februari 2009.

Bij de foto: politieonderzoek op het terrein van Parnassia